Lichtvoetige columns vanaf een wolk in het hiernamaals

Hierna… zaten we op een wolk – 20 columns van Kurt Tucholsky

BOEKRECENSIE: KURT TUCHOLSKY – HIERNA… ZATEN WE OP EEN WOLK
Arjan Peters, 20 maart 2020.

Twee mannen zitten in het hiernamaals op een wolk, beentjes bungelend over de rand, en nemen het leven door. Dat werd de lichtvoetige columnreeks Nachher van Kurt Tucholsky (1890-1935), de Duits-Joodse auteur die ze in 1925-1928 bijdroeg aan Die Weltbühne, en die nu zijn vertaald: Hierna… zaten we op een wolk. Zegt de een tegen de ander: ‘Bedrijven die een beetje corrupt waren, vond ik het leukst.’ Regels zijn er wel, maar niemand heeft er last van, en de baas is een beetje gaga. Dat doet hen denken aan hoe God met zijn schepping omgaat.
Schaamte en spijt bestaan daarboven nog steeds. De mannen bekijken hun statistieken: ‘Sleutel gezocht: 399 keer. Gerookte sigaretten: 11876. Aan bedelaars gegeven: 205 keer.’ Eigenlijk zou je bij elke handeling moeten denken: doe het goed, het kan de laatste keer zijn. Idealen hadden ze langer willen hooghouden dan alleen in hun jeugd. Achteraf weet je dat. Pas in de hemel kun je om alles glimlachen, en nóg weet je niet alles. Dacht de auteur, enkele jaren voor zijn ontijdige dood. Of misschien hoopte hij het. 

Lichtvoetige columns vanaf een wolk in het hiernamaals

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven